muel et al.2002) و LTP2 گیاه گندم در اتصال با پالمیتوئیل فسفاتیدیل گلیسرول بررسی شده است(Hoh et a1.2005;pons et al.2003)و همچنین بررسی های ساختاری LTP1استخراج شده از Z.maysدر اتصال با اسید پالمیتیک، تماس ملکول لیپید با حفره هیدروفوب پروتئین را نشان میدهد(shin et al.1995).معمولا جهت بررسی نحوه اتصال چربی ها به حفره آب گریز از اسید های چرب نشاندار استفاده می شود(sodano et al.1997).وضعیت قرارگیری آمینو اسید ها و جهت گیری زنجیره های جانبی آن ها نسبت به حفره ی هیدروفوب در اتصال با ملکول های لیپیدی اهمیت ویژه ای دارد .آمینو اسید های حفاظت شده ای وجود دارند که نحوه ی اتصال زنجیره جانبی آنها با گروه های مختلف اسید های چرب تاثیر به سزایی در پایداری و استحکام این اتصال دارد. یکی از این آمینو اسید های حفاظت شده که در انتهای کربوکسیل و در ناحیه 79 قرار گرفته است تیروزین است. این آمینو اسید طی مشاهدات آزمایشگاهی فلورسانس طبیعی در فرآیند اتصال به لیپید نقش به سزایی دارد(Lullien-pellerin et a1.1999). برخی از ساختارها نشان میدهند که این باقی مانده با سر قطبی گروه های لیپیدی پیوند هیدروژنی برقرار میکنند(charvolin et a1 .1999;Tassin-Moindrot et al.2000).این آمینو اسید در ساختار سه بعدی پروتئین در قسمت ورودی بزرگ حفره هیدروفوب قرار گرفته و بین هیدروکسیل تیروزین و گروه کربوکسیل سر قطبی لیپید پیوند هیدروژنی برقرار میشود .به این ترتیب تیروزین با اسید های چرب تماس برقرار کرده واتصال ملکول هیدروفوب با پپتید را تسهیل میکند(Han et a1. 2001)،اما این مساله همیشگی نیست (chang et al 2001; Han et a1.2001).
ملکول های کوچک درون حفره مخفی میشوند بنابراین نمیتوانند در ارتباط با تیروزین قرار گیرند و ملکول های بزرگ هم با سر قطبی خود نمیتوانند به تیروزین متصل شوند و در نتیجه اتصال محکمی با لیپید نخواهند داشت. معمولا نقاط اسیدی دور از نقطه اتصال قرار گرفته اند .