اتخاذروندی دیالیکتیکی میان توصیف وتبیین است.سپس به طرح سوالاتی می پردازد که زنجیر وار به یکدیگر پیوسته اند وبا(کجا،چگونه)و(چرا)آغاز می شود.جغرافیدان نخست به تعیین مکان موضوع پژوهش خود می پردازد،ابتدااشکال راتوصیف وسپس تشریح می کندواین توصیف وتشریح راهبر او به سوی چگونگی ترتیب وشکل دادن این اشکال وپراکندگی وتوزیع آنهاوتشابهات وتمایزات وفردیت آنهاست.جغرافیدان برای طبقه بندی این اشکال دست به تلاش می زند وبه شیوه های منطقی ،مجانس وقابل درک به ترتیب وتنظیم آنها می پردازد.در این روند جغرافیدان داده های مورد ادراک خودرابه دقت می آزماید ومی سنجد ودر نمایش داده هایی که انتخاب،اختیارومنظم می شوند مورد داوری قرارمی دهد.تجزیه وتحلیل جغرافیدان رابه درک شیوه های سازمانمندی درفضاهدایت می کند،فضایی که درپوسته زمین وزیست سپهری که آن رادرقالب گرفته ترکیب پذیرفته است .(دولفوس ، 1370،ص 8)
مراکز اقامتی: مجموعه مراکزی که برای اقامت گردشگران بصورت با واسطه یا بی واسطه اعم از هتل، متل، مهمانسرا، مسافرخانه، خانههای استیجاری بخش خصوصی و … به ارائه خدمات اقامتی میپردازند.
برنامهریزی گردشگری: فراهم کردن فرصتهایی که در دسترس گردشگر قرار گیرد تا تجربههای راضی کننده و لذتبخشی را داشته باشد و همزمان مهیا کردن ابزاری جهت بهبود نحوه زندگی ساکنان در مناطق مقصد (میسون، 1390،ص121).
هتل: نوعی مکان مسکونی اجارهای است که معمولاً برای مدت کوتاه به افراد اجاره داده میشود. هتلها از امکانات اقامتی و گردشگری شهرها به حساب میآیند و بیشتر مورد استفاده مسافران و گردشگران قرار میگیرند. هتلها دارای تعداد زیادی اتاق هستندکه گاه به چند صد اتاق میرسند. اتاقها و سوئیتهای اقامتی هتلها دارای امکانات جنبی گوناگونی هستند. رستوران، استخر شنا، کافی شاپ، و سالن اجتماعات نمونههایی از امکانات هتلها هستند.(www.hotl.ir)
متل: متل تلفیقی است از دو واژهhotel وmotor و اساساً ماهیت بین راهی داشته و معمولاً خارج از شهرها قرار دارد. در تعریف متل میتوان گفت که هتلی است که در آن مسافران میتوانند با خودروی شخصی وارد شده و حتی خودرو را مقابل درب اتاق خود پارک کنند.
یکی از مشخصههای اصلی متلها عدم وجود لابی در آنها هست، چراکه میهمان به مجرد وارد شدن به متل بدون نیاز به پیاده شدن کلید خود را از رسپشن دریافت نموده ، مستقیماً به سمت اتاق خود رانندگی مینماید (علیپور، 1390 ص23).
خانههای اجارهای شخصی: اقامتگاههایی با کیفیتهای متفاوت از لوکس تا بیکیفیت که پذیرای مسافران مختلفی به صورت اقامت شبانه بوده ، مالکیت شخصی داشته و در فصول مختلف سال کاربردهای مختلفی را به خود میگیرند.
2-1-مقدمه
جاذبههای گردشگری به تنهائی موجبات سفر یا رونق این صنعت را فراهم نمیکنند، بلکه امکانات و شرایط برای جابجایی و اقامت گردشگران نیز باید فراهم باشد. صنعت گردشگری نظام مسجمی است که عناصر آن لازم و ملزوم یکدیگر میباشند. بدین مفهوم که اگرچه اسکان در اقامتگاهها هدف اصلی یک گردشگر نیست، اما بدون فراهم بودن امکانات اقامتی رغبتی برای دیدار از یک جاذبه ایجاد نمیشود. بنابراین تقاضا برای استفاده از امکانات اقامتی یک تقاضای مشتق شده است. البته موارد استثناء بر این قاعده نیز وجود دارد. گاهی اوقات شرایط اسکان در یک بنای تاریخی فراهم میشود که دیدار از بنا خود هدف اصلی گردشگرمیباشد. فراهم کردن امکانات اقامتی که صنعت هتلداری را به وجود میآورد شامل تشکیلات و تسهیلاتی است که یکی از بخشهای پویای صنعت گردشگری را تشکیل میدهد. بنابراین مسافر در هر کجا به محلی برای استراحت و خواب نیاز دارد. تشکیلات اقامتی گاه به صورت هتلهای مجلل با کلیه امکانات و گاه تنها به محلی ساده برای خواب خلاصه میشود. میزان امکانات فراهم شده بازتابی از نیازها و سلیقههای مسافران و امکانات و ابتکار عمل سرمایهگذاران میباشد که همگی حاکی از پویایی این بازار است (رنجبران،1388، ص83).
2ـ2ـ تاریخچه مراکز اقامتی در ایران و جهان
از گذشته مسافران برای استراحت و صرف غذا به استراحتگاههای عمومی پناه میبردند. بعد از ایجاد راهها ، شبکههای ارتباطی ساختن بناهای عمومی عامالمنفعه مربوط به مسافران از جمله کاروانسراها و آبانبارها متداول شده بود. به شهادت هرودت، داریوش بزرگ برای رفاه حال مسافران ، ایستگاههایی ایجاد نمود که باید آنها را هسته اولیه واحدهای اقامتی دانست. به طوری که در طول 500کیلومتر بیست کاروانسرا وجود داشت.
در کتاب “چاپارخانههای پارتی” که در حدود قرن اول پیش از میلاد نوشته شده است، اشاره شده که در زمان اشکانیان (پارتها) درکنار مسیر راه ابریشم کاروانسراهایی ساخته شده بود که در آنها وسایل آسایش برای مسافران و اسبان فراهم بوده است. به فرمان شاه عباس اول نیز در سراسر کشور کاروانسراهای مخروبه تعمیر و کاروانسراهای جدید ساخته شده و برای تأمین آب آشامیدنی مسافران ، بخصوص در نواحی کویری آب ابنارهای بزرگ با بادگیر بنا گردید.
میهمانپذیرها به مفهوم بازرگانی آن در قرن پانزدهم در اروپا به وجود آمد. نخستین مهمانپذیرها نام “تخت خواب و صبحانه” داشت، افراد در خانههای شخصی با مبلغی اندک از مسافران پذیرایی میکردند. در سال 1774 نخستین هتل توسط “دیویدلو” در لندن گشایش یافت در ایالات متحده نخستین هتل با تجهیزات و تسهیلات امروزی درسال 1892 در بوستون ماساچوست ساخته شد که آن را “ترمانت هاس” نامیدند.(رنجبران،1388،ص89)
در قرن بیستم یک آمریکایی به نام “ای.ام.استاتر” با ساخت اتاقهای بزرگ که دارای حمام خصوصی، شیرآب، برق، تلفن و رادیو،نوآوری بزرگی در این صنعت ایجاد کرد.
در ایران اولین مهمانخانه به سبک امروزی در عهد ناصری حدود 1260 خورشیدی برای استراحت سفرای خارجه قبل از ورود به تهران در قزوین ساخته شد.
اولین هتل پایتخت به سال 1261خورشیدی به نام هتل فرانسه ساخته شد که اتاقهایش به سبک هلندی تزئین شده بود. مدیر هتل نیز یک فرانسوی بود. در سالهای نخست قرن بیستم در ایران توجه چندانی به امر تأسیس واحدهای اقامتی نشد و مسافران داخلی علاقهای به اقامت در مهمانخانهها از خود نشان نمیدادند و بیشتر در منازل دوستان و اقوام مقیم میشدند. تعداد مسافران خارجی نیز آنقدر نبود که هزینه اولیه این واحدها را تأمین کند.(رنجبران،1388،89)
از سال 1315خورشیدی مؤسسه میهمانخانهها با بهرهبرداری از چند مهمانخانه فعالیت هتلداری خود را آغاز نمود که مهمانخانه دربند و مهمانخانه گچسرکه در سال 1315مورد بهرهبرداری قرار گرفت از آن جملهاند. مهمانخانه قدیمی رامسر نیز در سال 1316خورشیدی با 38 اتاق احداث شد. گراندهتل از مجللترین و معروفترین هتلهای تهران بود که بیشتر مورد استفاده میهمانان سرشناس قرارمی گرفت. (رنجبران، 1388،ص89)
2ـ3ـ طبقهبندی واحدهای اقامتی
در ادبیات علوم مختلف عباراتی استفاده میشود که هر یک کاربرد خاص خود را دارد. اما نظر به این که توافق کلی در مورد چگونگی استفاده از این عبارات وجود ندارد. گاه آنها به صورت جابجا نیز به کار برده میشود به طور مثال عبارت دستهبندی کردن1، طبقه بندی کردن2، درجهبندی کردن3 ازآن جمله هستند. گاه تأسیسات اقامتی بر اساس موقعیت جغرافیایی آنها گروهبندی میشوند، مثل اقامتگاههای ساحلی، شهری یا روستایی، در برخی موارد طبقهبندی اقامتگاهها براساس نوع مالکیت آنها صورت میگیرد. نظیر اقامتگاههای عمومی مثل مأمورسرای ادارات دولتی، اقامتگاههای خصوصی مثل هتلها و میهمانخانهها،طبقه بندی بر اساس نوع مصرفکننده نیز صورت میگیرد مثل خانه جوانان و خانه سالمندان.
براساس نوع فعالیت یعنی تجاری بودن یا شخصی بودن نیز میتوان تأسیسات اقامتی را طبقهبندی نمود. مثل هتلها و خانههای اجارهای.گاهی طبقهبندی براساس ساختار بنا انجام میشود. مثل کاروانها (هتلهای روی جاده)، چادرها و هتلها، و بالأخره طبقهبندی براساس دوره بهرهبرداری نیز انجام میشود، مثل فصلی بودن کمپینگها (رنجبران، 1388،ص90).
عبارت “دستهبندی” نیز به تفکیک واحدهای اقامتی براساس نوع آنها اشاره دارد تا تمایزی بین هتل، پانسیون، متل، مهمانسرا و مهمانخانه ایجاد شود. البته مبنای تفکیک میتواند اندازه تأسیسات و تعداد اتاقها، شکل ساختمان و چگونگی ارائه خدمات نیز باشد.
اما “درجهبندی” به تفکیک واحدهای اقامتی براساس خصوصیات عینی و کیفیت خدمات قابل ارائه آنها اشاره دارد. در کشورهای متفاوت در جهت اجباری کردن درجهبندی هتلها تلاشهایی صورت گرفته اما با مقاومت گردانندگان این واحدها مواجه شده است.(رنجبران،1388،ص91)
به همین جهت مسئولین امر ترجیح دادهاند که یک سیستم صدور گواهینامه اختیاری ایجاد شود. درجهبندی هتلها مستلزم یک سیستم، بازرسی و کنترل مستمر میباشد. در صورتی که این سیستم صرفاً متکی بر اطلاعات ارائه شده از طرف هتلداران باشد چندان قابل اعتماد نخواهد بود. در ارزیابی و درجهبندی هتلها که براساس تعداد ستاره انجام میگیرد بر مبنای موارد زیر تصمیمگیری میشود:
الف: نوع ساختمان، محیط و خدمات ارائه شده.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

ب: گستردگی محیط و خدمات ارائه شده.
ج: ارزیابی ذهنی از کیفیت آنها.
البته دستهبندی کردن و درجه بندی کردن تأسیسات اقامتی به دلیل الزامات قانونی و یا به منظور نظم بخشیدن به مطالعات در خصوص این گونه فعالیتهای تجاری صورت